Stopniowanie przymiotników i przysłówków

Przymiotniki (i przysłówki) można stopniować.

Są trzy stopnie: równy, wyższy, najwyższy.

W stopniu wyższym przymiotniki otrzymują końcówkę „–er“, w stopniu najwyższym przed przymiotnikiem stawiamy „am“ i otrzymuje on końcówkę „-sten“.

Positiv (+) Komparativ (++) Superlativ (+++)
klein kleiner am kleinsten
schön schöner am schönsten
einfach einfacher am einfachsten

Krótkie przymiotniki, które mają „-a-“, „-o-“, lub „-u-“, otrzymują w stopniu wyższym i najwyższym przegłos.

Positiv (+) Komparativ (++) Superlativ (+++)
lang länger am längsten
jung jünger am jüngsten
grob gröber am gröbsten

Przymiotniki kończące się na: „-t“, „-d“, „-tz“, „-z“, „-s“, „-ss“, „-sch“, „-ß“ otrzymują w stopniu najwyższym końcówkę „-esten“.

Positiv (+) Komparativ (++) Superlativ (+++)
wild wilder am wildesten
kalt kälter am kältesten
hart härter am härtesten

Przymiotniki kończące się na: „-el“, lub „-er“ tracą w stopniu wyższym „-e-“.

Positiv (+) Komparativ (++) Superlativ (+++)
dunkel dunkler am dunkelsten
teuer teurer am teuersten

Nieregularne formy stopniowania przymiotników i przysłówków.

Positiv (+) Komparativ (++) Superlativ (+++)
gut besser am besten
viel mehr am meisten
gern lieber am liebsten
hoch höher am höchsten
nah näher am nächsten
groß größer am größten
oft öfter am häufigsten

Tworząc wyrażenia porównawcze, stosuje się konstrukcje:

so + Positiv + wie

Er ist fast so alt wie sie.
Er ist genauso frech wie Jonas.

Komparativ + als

Er ist älter als seine Schwester.
Du kannst das nicht länger als zehn Jahre machen.